Je weet rationeel dat vliegen veilig is, en toch grijp je je vast aan de armleuning bij de eerste schokken. Of je stapt niet eens in, en die reis naar dat verre land waar je al jaren stiekem van droomt komt er nooit van. Vliegangst zit zelden in je verstand. Daarom verdwijnt hij ook niet door uitleg.
Je hart begint opeens te bonzen. Je adem stokt. Er trekt een golf van paniek door je lichaam — maar als je om je heen kijkt, is er niks aan de hand. Geen gevaar, geen reden, geen logische verklaring. Toch staat je lijf op scherp. Je bent niet gek. Je lichaam reageert op iets dat je bewuste brein niet kan zien....
Je agenda is leeg, het is weekend, er is niks aan de hand. Toch zit je lichaam op scherp. Je hart bonst, je ademhaling is oppervlakkig, je kunt niet stil zitten. Ontspannen 'lukt' gewoon niet — alsof je lijf de knop niet meer kan vinden. Dat is geen gebrek aan discipline. Dat is een zenuwstelsel dat vastzit.
Je ligt in bed, je bent moe — écht moe. Maar slapen lukt niet. Of je valt wel in slaap, maar wordt om 3 uur wakker en lig je uren te piekeren. Je hebt alles al geprobeerd: geen schermen, melatonine, lavendel. Het helpt niet. Dan is het tijd om te kijken naar wat eronder zit.
Je bent bij de huisarts geweest, bij de fysiotherapeut, misschien zelfs bij de manueel therapeut. Je hebt oefeningen gedaan en houdingsadvies gekregen. Toch blijft de pijn terugkomen. Dan is het logisch om op een ander niveau te kijken — en te luisteren naar wat je lichaam je écht probeert te vertellen.
Je wordt 's ochtends al uitgeput wakker. Je bloedwaarden zijn goed, je schildklier doet het, er is 'niks aan de hand'. Toch ben je doodmoe — dag in, dag uit. Je bent niet gek. Er is wél iets aan de hand. Alleen niet waar je tot nu toe hebt gekeken.
Stel je voor: je klacht is weg. Niet even, niet tijdelijk — maar écht weg. Geen terugval, geen 'het kwam toch weer terug'. Dat klinkt misschien te mooi, maar het gebeurt regelmatig na NEI. In deze blog lees je wanneer en waarom klachten na een sessie definitief verdwijnen.
Je kind is boos, onrustig of trekt zich terug en niemand weet waarom. De huisarts vindt niks, op school gaat het 'wel oké'. Maar jij voelt dat er iets speelt. In deze blog lees je wat het gedrag van je kind je vertelt en hoe NEI kan helpen de rust terug te brengen.