Blog

Je hebt een afspraak gemaakt en je weet niet precies wat er gaat gebeuren. Hier loop je mee, stap voor stap. Geen mysterie, geen ritueel. Wel iets wat ik makkelijker laat zien dan uitleg.

Het is een zin die je dichtklapt. Hij komt vaak van een goede dokter, die niet weet wat hij anders moet zeggen. Toch is hij gevaarlijk, omdat hij iets afsluit wat nog open hoort te staan.

Elk jaar dezelfde routine: antihistamine, ramen dicht, hopen dat het seizoen snel voorbij is. Wat als je lichaam niet alleen op pollen reageert?

Buikpijn op maandagochtend, slecht slapen, driftbuien, angst zonder reden. De huisarts vindt niks, de juf ziet niks, maar jij ziet je kind worstelen. Wat kinderen vaak vasthouden zonder het te weten, en hoe NEI daarbij kan helpen.

Een paar jaar geleden kreeg ik een huiduitslag die niet wegging. De dermatoloog deed haar werk goed. En toch bleef de vraag waarom mijn huid, en waarom nu. Een kort verhaal over NEI naast reguliere zorg, niet in plaats van.

Je weet rationeel dat vliegen veilig is, en toch grijp je je vast aan de armleuning bij de eerste schokken. Of je stapt niet eens in, en die reis naar dat verre land waar je al jaren stiekem van droomt komt er nooit van. Vliegangst zit zelden in je verstand. Daarom verdwijnt hij ook niet door uitleg.

Je hart begint opeens te bonzen. Je adem stokt. Er trekt een golf van paniek door je lichaam — maar als je om je heen kijkt, is er niks aan de hand. Geen gevaar, geen reden, geen logische verklaring. Toch staat je lijf op scherp. Je bent niet gek. Je lichaam reageert op iets dat je bewuste brein niet kan zien....

Je agenda is leeg, het is weekend, er is niks aan de hand. Toch zit je lichaam op scherp. Je hart bonst, je ademhaling is oppervlakkig, je kunt niet stil zitten. Ontspannen 'lukt' gewoon niet — alsof je lijf de knop niet meer kan vinden. Dat is geen gebrek aan discipline. Dat is een zenuwstelsel dat vastzit.