18 Je kind heeft klachten waar de huisarts niks mee kan (NEI voor kinderen)

Buikpijn op maandagochtend, slecht slapen, driftbuien, angst zonder reden. De huisarts vindt niks, de juf ziet niks, maar jij ziet je kind worstelen. Wat kinderen vaak vasthouden zonder het te weten, en hoe NEI daarbij kan helpen.

Als ouder voel je het als er iets niet klopt. Je kind heeft buikpijn, slaapt slecht, is angstig of onrustig. En niemand kan je vertellen waarom. De huisarts vindt niks. School ziet niks. Maar jij ziet je kind worstelen.

Je hebt het al geprobeerd. De huisarts. Misschien een kinderarts. Google om drie uur 's nachts. Gesprekken met de juf. Tips van andere ouders. En steeds hetzelfde antwoord: "Er is niks aan de hand." Of erger: "Het hoort erbij."

Maar jij ziet je kind. En jij weet dat dit niet erbij hoort.

Hoe het eruitziet op een doordeweekse ochtend

Het is maandagochtend. Je kind staat in de gang en klaagt over buikpijn. Weer. Je voelt de frustratie opkomen, niet naar je kind maar naar de situatie. Want je weet: straks belt school. Of je kind zit de hele ochtend met een wit gezicht in de klas. Of het gaat op het laatste moment toch niet.

Je hebt al zoveel geprobeerd. Minder suiker, meer slaap, minder schermtijd, meer aandacht, minder druk. Je hebt boeken gelezen over hooggevoelige kinderen. Je hebt het besproken op het consultatiebureau. Niks wat écht werkt.

Wat als het probleem niet zit in wat je doet? Wat als het zit in wat je kind met zich meedraagt?

Wat kinderen vasthouden zonder het te weten

Kinderen voelen alles. De sfeer thuis, spanningen tussen ouders, de druk op school, het verdriet van een opa die ziek is. Ze voelen meer dan ze in woorden kunnen vatten. Wat ze niet kwijt kunnen, slaat het lichaam op.

Dat kan zich tonen als buikpijn. De buik is voor kinderen wat de nek en schouders zijn voor volwassenen: de plek waar spanning zich verzamelt. De huisarts vindt niks, want fysiek is er ook niks. De pijn is toch echt.

Of als slaapproblemen. Niet willen slapen, niet kunnen slapen, nachtmerries, 's nachts in bed van papa en mama kruipen. Het zenuwstelsel van je kind staat op scherp en kan niet omschakelen naar rust.

Of als driftbuien of juist terugtrekken. Het ene kind schreeuwt, het andere wordt muisstil. Beide reacties zijn uitingen van een systeem dat te veel binnenkrijgt.

Of als angst en fobieën. Bang om naar school te gaan, bang in het donker, bang om alleen te zijn. Angsten die ineens opkomen, zonder duidelijke aanleiding.

Of als concentratieproblemen. Als het systeem in de alarmstand staat, is er geen ruimte voor leren. Niet omdat je kind niet slim genoeg is. Wel omdat het lijf bezig is met iets anders.

"Maar er is toch niks gebeurd?"

Dat is een zin die ik vaak hoor van ouders. En het klopt. Er hoeft geen drama te zijn gebeurd. Een kind hoeft niet mishandeld of verwaarloosd te zijn om emotionele lading vast te houden.

Soms is het een ziekenhuisopname op jonge leeftijd. Soms een verhuizing. Soms de geboorte van een broertje of zusje. Soms een periode waarin papa of mama het zwaar had, en het kind dat heeft opgepikt. Soms een gebeurtenis die voor een volwassene niets bijzonders was, maar voor een kind heel groot.

Het kind verwerkt wat het kan. Wat het niet kan verwerken, blijft hangen. Niet als gedachte. Wel als reactiepatroon dat het lijf vasthoudt.

Wat NEI voor kinderen doet

Kinderen pakken NEI vaak gemakkelijker op dan volwassenen. Hun systeem is jonger en flexibeler. De lading zit er meestal nog niet zo lang in.

In een sessie wordt onderzocht waar de klacht vandaan komt. Niet door je kind ergens opnieuw doorheen te halen. Wel door met de juiste vragen op het juiste niveau iets aan te raken dat zich kan ontladen. Veel kinderen vinden het prettig om te doen, omdat er weinig gezegd hoeft te worden en er niets pijnlijk is.

Een sessie duurt korter dan bij een volwassene. Drie tot vijf sessies is meestal genoeg om een klacht door te werken. Bij hele jonge kinderen kan ik ook op afstand werken, met een ouder als bemiddelaar.

Kennismakingsgesprek

Een kennismakingsgesprek van een kwartier is gratis. Ik kijk of NEI past bij wat speelt, en of er geen klachten zijn die eerst bij je huisarts of een specialist horen. Jij voelt of er klik en vertrouwen is, voor jou en eventueel voor je kind. Verder geen verplichtingen.